Featured เรื่องเล่า "นักขุดกรุ"มือขลัง ขมังเวทย์ที่สุดในแผ่นดิน

เช้าอังคาร-ภาพชื่นบาน
มองผ่านวิวงามน้องมากิ...

โค้งคุ้งน้ำ.......ฉ่ำขนาบ
เงาฟ้าทาบ......ฉาบครามเข้ม
เขาแต้มเขียว...เทียวเลาะเล็ม
ล้วนเติมเต็ม.....โลกแหล่มอุรา!

 

น้องปรายฯตื่นเช้าทักเช้ามืดเช่นเคย

 

"ธรรมทาน"จากคนทางไกล
เห็นแล้วนึกถึง"นิทานธรรม"
สมัยท่านอดีตนายก"หม่อมคึกฤทธิ์"
เรื่องพระสงฆ์รูปหนึ่งสมัยปี10กว่าๆ
ลองอ่านดูเป็นธรรมทาน...

พระหายตัว-เหาะได้(1)
=============

ท่านสมภารวัดรูปหนึ่ง(อยู่วัดไหน แถวใดอย่ารู้เลย) วันๆเอาแต่คร่ำเคร่งอยู่กับสร้างของขลัง ปลุกเสกเลขมนต์คาถา กิจที่แท้ของสงฆ์หาได้สนใจปฏิบัติไม่

ในการนี้ก็มีทั้งคนชอบและคนชัง ประสาคนขี้เหม็นเคี่ยวเข็นเทวดา แม้พระพุทธองค์มันยังนินทา ประสาอะไรกับสมภารพระบ้านนอกคอกนา

ลูกศิษย์วัดบางคนก็ชอบเพราะพวกคนไกลวัดมักมาหา ส่วนชาวบ้านใกล้วัดเอือมระอาอยากทำบุญฟังศีลฟังธรรมให้ชื่นหัวอกบ้าง ต้องไปวัดอื่น เพราะท่านสมภารเอาแต่ขลุกกับเครื่องรางของขลัง

หนักเข้าท่านสมภารก็คิดว่าตนเองเป็นผู้วิเศษ...หายตัวได้!

"ไอ้จ่อย กูเรียนวิชาล่องหนได้แล้ว เอ็งคอยดูนะ"

ท่านเรียกศิษย์วัดคนโปรดมาดู แล้วนั่งบริกรรมพักเดียวก็ลืมตาร้องถาม...

"เอ็งเห็นกูรึเปล่า ไอ้จ่อย?"

ศิษย์วัดคนโปรดขยี้ตา ส่ายหน้า

"ยังเห็นเต็มตาหลวงพ่อ"...เจ้าจ่่อยตอบตามจริง

หลวงพ่อจอมคาถาร้อง...อือ์ม ยังใช้ไม่ได้ ต้องฝึกอีก

จากนั้นก็เป็นภาระหน้าที่ของไอ้จ่อยที่คอยบอกหลวงพ่อว่า หายตัวได้แล้วยังเห็นตัวอยู่มั้ย?

ไอ้จ่อยเจองานแบบนี้ทุกวันก็เริ่มรำคาญ วันหนึ่งเกิดพุทธิปัญญา ก็ตอบหลวงพ่อไปว่า...

"โอ้...ผมเห็นแต่จีวร...หลวงพ่อหายตัวได้แล้วจริงๆ"

ด้วยความลิงโลดหลวงพ่อกระโดดโลดเต้น ปากร้องว่า..."สำเร็จ กูสำเร็จ หายตัวได้แล้ว...แต่เอ๊ะ ไอ้จ่อยเอ็งบอกว่าเห็นแต่จีวรรึ?"

ไอ้จ่อยตกกะไดพลอยกระโจน ร้อง..."ครับ"

"ไม่ได้การ กูต้องถอดจีวร"...ว่าแล้วหลวงพ่อก็เปลื้องจีวรเดินตัวล่อนจ้อนในกุฏินั่งบริกรรมคาถาอีกครั้ง ก่อนลืมตาถาม...

"กูหายตัวอีกทีไอ้จ่อย เห็นมั้ย"

"ครับ...ผมไม่เห็นหลวงพ่อเลย"...ไอ้จ่อยทำเสียงตื่นเต้นแบบปลาสำลักน้ำ

หลวงพ่อตบบ่าไอ้จ่อยเปรี้ยง...

"สำเร็จ สำเร็จ ไอ้จ่อยเหลืออีกวิชาเดียว กูก็เป็นผู้วิเศษ"

"วิชาอะไรหลวงพ่อ?"...ไอ้จ่อยทำเออออก่อกมก"

"วิชาเหาะเหินเดินอากาศโว้ย อีกไม่กี่วันกูจะเรียนให้แล้วเหาะให้มึงดู เป็นขวัญตา"

(ยังมีต่อ)

เรื่องค่อนข้างยาว ก็แบ่งเป็น2ตอน เพื่อการอ่านอันสุนทรีย์ เหมาะสำหรับคนยุคปัจจุบันที่ชอบอ่านนิยาย นิทานพระผู้วิเศษ จะได้รู้จริงว่า เรื่องแบบนี้มีมาทุกยุคทุกสมัย ตั้งแต่ครั้งพุทธกาลโน่น พระภิกษุที่ปฏิบัตินอกลู่ นอกทาง ส่วนหนึ่งก็เพราะลูกศิษย์สนับสนุนไม่กล้าขัดใจ พาพระอาจารย์เข้ารกเข้าพง

ยิ่งสมัยนี้ไอ้นักขายพระกระจอกนักแต่งนิยายโกหกพกลม วันๆเอาแต่ลอกนิทานปัญญาอ่อนมอมเมาคนอ่าน มันมีเยอะมาก เต็มเพจ เต็มไลน์เต็มเฟสฯ แถมด้วยบางคนก็แต่งเอง เขียนเอง ผสมเข้าไป เพื่อหวังการขายอย่างเดียว กับหวังให้ผู้คนจิตอ่อนเพ้อเจ้อฟุ้งซ่านกับเรื่องคุณวิเศษที่ไม่เคยมีในตน เพื่อผลทางพุทธพาณิชย์

ไอ้กระจอกนักลอกนิทานปัญญาอ่อนพวกนี้ บางคนก็ดันมีความรู้สูงพอได้ บางคนก็ถนัดลอกถนัดเขียน ก็เป็นหน้าที่ของพวกเรานักอ่าน อ่าน ตรองให้ดีว่าเรื่องจริงมีสักปลายก้อยปลายเล็บมั้ย?

สิ่งใดเป็นธรรมะพระศาสดา สิ่งใดเป็นเดรัจฉานวิชชาที่พระสงฆ์แห่งธรรม ซึ่งเป็น"พุทธบุตร"ไม่สมควรประพฤติปฏิบัติ อย่าฟังมันมั่วเหมือนกับว่า พระสงฆ์มีคุณสิเศษสามารถปฏิบัตินอกลู่ นอกรอยคำสอนพระศาสดาได้!

และอย่าห่วงเลย กฏหมายนำความเท็จขึ้นหน้าจอทุกวันนี้รุนแรงมาก หากมันเขียนนิทานให้อ่านเพลินๆก็แล้วไป

เขียนแล้วขายพระในนิทานเมื่อไหร่ ก็เข้าข่ายความผิดอาญาทันที..."เอาเรื่องเท็จล่อลวงเพื่อหาประโยชน์"

นี่แหละ"ของจริงที่ไม่ต้องอิงนิยาย" กฏหมายสมัยใหม่

 

กราบสวัสดีคุณอาวันวิส์ และคณะนักขุดฯทุกท่านครับ
ตามแกะรอยถึงหน้า 1,000 ต้องขออนุญาตรายงานตัวก่อนนะครับ ทั้งที่ตั้งใจว่าจะตามให้ทันหน้าปัจจุบันค่อยรายงานตัว จะตามเพียงแค่ "หัสคดีแฝงสาระนิยาย" ของคุณอาอย่างเดียวคงใช้เวลาไม่นาน(แต่ก็คงหลายอาทิตย์นะ ฮา)อาจจะทัน ในขณะกำลังจะโดดข้ามหลายๆโพสต์ สายตากลับสะดุด สัมผัสได้ถึงความเป็นเทพของชาวนักขุดฯแต่ละท่านที่ร่วมผสมผสานให้บรรยากาศท่องไพรและการผจญภัยครั้งนี้ได้อรรถรสมากยิ่งขึ้น จึงทำให้มิอาจละเลยโพสต์ของหลายๆท่านที่ต้อง ค่อยๆละเลียด ความรู้ ซึมซับบทกวี ทิวทัศน์ ของทุกๆท่านด้วยความอิ่มเอม ต้องยอมรับอย่างเสียดายว่ามัวไปหลงอยู่แห่งหนใด จีงไม่ได้เข้ามากระทู้นี้สักที เพราะพอแวะเข้ามาแล้วยังออกไม่ได้จนบัดนี้ 555
หลังจากแอบตามแกะรอยคุณตาเอ็กซ์ที่คุณอาบรรจงร่ายมนต์ บรรจงตัวอักษร ประหนึ่งดุจเราอยู่ในเหตุการณ์ ตื่นเต้น เร้าใจ ซึ้งใจ ปนสะเทือนใจ มีครบทุกรสชาด ขณะเดียวกันระหว่างแกะรอยคุณตาเอ็กซ์ คุณอายังได้เพิ่มอรรถรสด้วยองค์ความรู้รวมทั้งเป็นผู้ให้ทั้งทรัพย์ทั้งปัญญาแบบผู้รู้จริงทั้งทางโลก ทางธรรม มาแจกจ่ายให้แก่ชาวคณะนักขุดฯอย่างมิรู้จัดเหน็ดเหนื่อย อีกทั้งยังมีเทพแห่งศาสตรา ท่านบก.สุธรรมา ผู้รอบคอบและรอบรู้คอยดูแลให้การเดินป่่า ผจญภัยต่างๆ เป็นไปด้วยดี และอีกทั้งหลายๆท่านที่มิได้กล่าวถึง
ขออนุโมทนาบุญกับคุณอาและทุกๆท่านมา ณ โอกาสนี้ด้วยนะครับ มีโอกาสจะได้ร่วมบุญกับคุณอาด้วยนะครับ (ตามใจกิเลสอยากได้อาราธนาพระแท้ ที่พอเอื้อมถึง มาเพื่อดึงดูดพระแท้เช่นกันมาเป็นสิริมงคลด้วยครับ ฮา) ขอให้คุณอาและครอบครัว สุขภาพแข็งแรง เจริญทั้งทางโลกและทางธรรม เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้น้องๆ ลูกๆหลานๆ ชาวคณะนักขุดฯตลอดไปนะครับ

 

กำลังจะปิดเครื่อง เผ่นไปทำงานเพราะล่วงเลยเวลาอันควร แต่เห็นอักษรรายงานตัวยาวพรืดของน้องใหม่ ศิวะ ธนา ก็ต้องสละเวลาจิ้มตอบให้ชื่นใจ

ขอบคุณการตามติดทรหดมาถึงกว่าพันหน้า แม้ใช้เพียงสองตา ยังมีอีกกว่าพันหน้าให้หรรษาทั้งทางโลกและทางธรรม เป็นกำลังใจกลับไปให้อ่านทันถึงตอนล่าสุด และท่อนต่อไปที่กำลังจะเริ่มแกะลายแทงเขียนในวันนี้หรืออีกสักสองวัน

ทุกถ้อยคำที่ทักมายังความสุขใจแก่ผู้เขียนเสมอ ความสุขที่ไร้ผลประโยชน์เงินทองของมายาตอบแทน เป็นสุขลึก สุขอิ่ม สุขนาน ชื่นบานบอกไม่ถูก มีโอกาสอยากทำบุญตามอัตภาพกับพระดี พระแท้ ก็เชิญตามสบาย ว่างอยากทักทาย ก็จิ้มมาได้ทุกเมื่อ กระทู้นี้ตอบให้ทุกเม็ด เผ็ดๆมันส์ๆไม่มีใครเหมือน และไม่เหมือนใคร

 

โมทนาบุญใส่บาตรไม่ขาดช่วง
ลูกน้องกำลังไปโอนเงินค่าข้าว
สักพักคงกลับมาให้ถ่ายสลิป15,000บาท
ส่วนรายชื่อจัดทำแล้ว จะลงพร้อมกัน

 

เปิดดูเองก่อนเรียบร้อย
เป็นประโยชน์มากทีเดียว
รอเจ้าตัวมาเยี่ยมค่อยเปิด
ให้ชมอีกที ขอบคุณวิทยาทาน

 

อีกหนึ่งทักเช้าแทนใจจากน้องติ้ก
ขอบคุณกลับไปไม่ช้าทียามบ่าย

 

ค่าข้าวน้องสี่ขา-ชุมพร
ประจำเดือนกรกฏคม
===============

รายนามผู้บริจาค
--คุณชัยยงค์ มั่นฤทัย.........1,000
--คุณอรสา ศรีชวาลา..........1,000
--คุณอาวุธ สันทัดกลการ.....500
--คุณนันทชัย ศารทธทัต......500
--Mr.Wu-ไต้หวัน.................500
====รวมยอด 3,500 บาท====
__________________________

สมาชิกกระทู้"เรื่องเล่า-นักขุดกรุฯ
===============

--sepultura..........600(เหลือ1,100)
--Thaiwat............600(เหลือ1,600)
--khampee..........300(เหลือ900)
--KEnG................300(เหลือ600)
--naphassanan....300(เหลือ200
--ASAP................300(เหลือ200)
--suthamma........200(เหลือ100)
--tw_ch...............200(เหลือ200)
--ศรีอุบล...............200(เหลือ200)
--tap206..............200(เหลือ200)
--thot..................200(เหลือ100)
--เด็กบ่อผุด...........100
--natthawut_pool...100(เหลือ100)
--puthapowerฯ.......100
=====รวมยอด 3,700 บาทถ้วน
=====รวมกับยอดบน3,500 บาทถ้วน
--บุญต้นน้ำ............3,800
--Wanwi...............4,000
========รวมยอด15,000บาทถ้วน===
(((แบ่งให้"ค่าโครงไก่ 2,000บาท)))

***ของน้อง kom48ไว้ร่วมรังสิตคลอง2-ตามเจตจำนงค์***

สลิปโอนเงินให้คุณพัฒนา...


เชิญร่วมโมทนาด้วยใจเปี่ยมสุข เปี่ยมเมตตาตามอัชฌาสัย สมกับประโยคอมตะ...เมตตาธรรมคุ้มครองโลก!

 

พระหายตัว-เหาะได้(2)
===============

ท่านสมภารบ้านนอกมาดมั่นว่า ตนเองหายตัวได้แน่นอนแล้ว ก็ทวีความคลั่งในการฝึกวิชา"เหาะ"ให้จงได้ วันๆเอาแต่ขลุกอยู่กับท่องบ่นภาวนาพระคาถาที่มั่นนักหนาว่าทำให้เหาะได้ ข้าวปลาอาหารไม่ยอมฉันเป็นปกติ สร้างความปริวิตกให้กับเจ้าจ่อยศิษย์เอกยิ่งนัก

มันนำความปรึกษาเด็กวัดด้วยกัน เพราะเกรงว่า สมภารจะหลุดโลกสุดกู่ ลูกวัดคนหนึ่งเกิดจินตนาการเข้าที เพื่อช่วยเหลือสมภาร ก็ให้เจ้าจ่อยไปแจ้งดังนี้...

"หลวงพ่อครับ ไม่ออกบิณฑ์ฯมั่งเลย ชาวบ้านเขาจะสงสัยนินทาเอา"

"เออ...ดีเหมือนกันไอ้จ่อย พรุ่งนี้เตรียมบาตรไว้ข้าจะไปบิณฑ์"...สมภารคล้อยตาม

รุ่งขึ้นเจ้าจ่อยจัดบาตรแต่มืด เมื่อสมภารครองจีวรเสร็จเตรียมเดินออกจากวัดเจ้าจ่อยก็ท้วง

"หลวงพ่อ หายตัวบิณฑ์ฯก็ได้ไม่ต้องสวมจีวรหรอก"

"บ๊ะ ไอ้จ่อยเอ็งแนะเข้าที ข้าหายตัวได้นี่หว่า"

ว่าแล้วท่านสมภารก็เปลื้องจีวรเดินนำหน้าพระลูกวัดที่ก้มหน้าตามอีก3-4รูปมีเด็กวัดอีก2คนเดินตาม คราวนี้ชาวบ้านร้านตลาดก็แตกตื่นตกตะลึง

หะแรก... เดินไปทางไหนมีแต่คนหลีกหนีเป็นทาง เพราะคนรอใส่บาตรพระส่วนใหญ่เป็นโยมผู้หญิงล้วนไม่ยอมใส่บาตรแต่ใส่พระรูปหลังแทน สมภารหันไปเรียกไอ้จ่อย

"เฮ้ย บอกคนใส่บาตรข้าสิ บาตรไม่ได้ล่องหนนะจ่อย"

"ครับ ครับ หลวงพ่อเดี๋ยวถึงตลาด ผมบอกให้"

มาถึงตลาดจอแจ คราวนี้ผู้ชายชาวบ้านหลายคนก็โวยวาย...

"เฮ้ย...พระอะไรเดินแก้ผ้าบิณฑบาตร อุจาดตา พวกเราจับกลับวัดเดี๋ยวนี้"

ไม่ทันให้สมภารตั้งตัว ผู้ชายชาวบ้านแข็งแรงรุมคว้าตัวสมภารเอาผ้าพันตัวแบกมาส่งวัด สมภารที่ป้อแป้ขาดอาหารมีหรือจะทานกำลังได้ ต้องอับอายขายหน้าแทบมุดแผ่นดิน เมื่อรับรู้ความจริงว่า ท่านหายตัวไม่ได้

สมภารล่องหน จึงเอาแต่เก็บตัวเงียบในกุฏิ แม้เจ้าจ่อยก็ไม่ยอมให้พบ เมื่อแอบดูตรงช่องประตูหน้าต่าง ก็จะเห็นว่าท่านคร่ำเคร่งกับการศึกษาตำราชนิดยอมตายเป็นตายทั้งวันทั้งคืน

ในที่สุดหลังจากปิดประตูกุฏิ3วัน4คืนไม่ยอมออกมาพบหน้าใคร จะเปิดประตูรับเฉพาะน้ำ-ข้าววันละมื้อ ท่านสมภารก็โผเผออกจากกุฏิ เรียกเจ้าจ่อยที่เกร่อยู่ใกล้ๆ

"จ่อยโว้ย...ข้าสำเร็จแล้ว คราวนี้สำเร็จแน่นอน ข้าเหาะได้จริงๆ เมื่อคืนนั่งสมาธิตัวลอยถึงหลังคาห้อง"

ไอ้จ่อยวิ่งมาประคองแต่หลวงพ่อสลัดมือ เดินจีวรปลิวไปที่โบสถ์ คว้าบันไดยาวมาพาดปีนขึ้นบนหลังคาโบสถ์สลัดจีวรออก ยืนเปลือยเปล่าเย้ยฟ้าท้าดินบนจั่วหลังคาตะโกนลั่น...

"ไอ้จ่อย ข้าจะเหาะให้เอ็งดู ข้าจะไปเฝ้าพระพุทธเจ้าบนสวรรค์ ไปละโว้ย"

ว่าแล้วท่านสมภารก็ทยานในท่าเหาะจากหลังคาโบสถ์ ลอยละลิ่วกลางอากาศ...

(((บรรทัดและเรื่องราวต่อไป ท่านผู้อ่านจินตนาการเองได้ไม่ยากเย็นแต่อย่างใดเลย)))

 

เลขจัดส่งวันนี้
--EI 0148 3287 9 TH ณัฐวุฒิ เชียงราย
--EI 0148 3288 2 TH สาธิต สังขะ

 

เรียนแจ้งคุณอาครับ ผมได้รับพระสมเด็จปรกโพธิ์เรียบร้อยแล้วครับ แต่มีปัญหานิดหน่อยเนื่องจากไปรษณีย์ไม่ได้ลงที่หน้าเว็บว่านำจ่ายหรือยังเลยต้องโทรสอบถามปรากฎว่าคนจัดส่งไปที่อยู่อันเก่าเลยต้องขับรถตามหาครับ วันนี้ไปรับมาเรียบร้อยแล้วครับ ขอบพระคุณครับ

 

ธรรมมะก่อนนอนคืนนี้ครับ

 

สวัสดีคุณอาวันวิและแฟนคลับทุกท่าน

 

สวัสดียามเช้าวันพระเข้าพรรษาครับคุณอาวัน และFcทุกๆท่าน ยังค่อยติดตามและไล่อ่านกระทู้นักขุดกรุฯอยู่ตลอดครับ

 

สวัสดียามเช้าครับอาจารย์wanwiและFCนักขุดทุกท่านครับ เพื่อนร่วมโลกตัวอ้วนๆชวนอารมณ์ดี

 

จริงครับอาจารย์ว่าจะเลิกสะสม ก็สะสมต่อไปเรื่อย แปลกดี บางทีก็คิดว่าห้อยได้ไม่กี่องค์แท้ๆ

 

อนุโมทนาบุญด้วยครับ

 

สวัสดีคุณอาWANWI และทุกท่านครับ