เหรียญบิน หลวงพ่อทรง - แพโบสถ์น้ำ หลวงตา (เล็ก) น. ๑๒๖๕

แหม.. (คำนี้ ปกติเขาเขียนอย่างไรเน้อ แหม หรือแหม๋) แสงแดดบ้านน้าแมวช่างสวยเหลือเกิน เหมาะสำหรับการถ่ายภาพเน้ออ.. บ้านที่ผมอยู่น่ะ ตื่นเช้ามาเห็นแต่รถวิ่งไปมาเจอแต่แสงแดดที่อบอวนไปด้วยความวุ่นวาย ...ไว้มีโอกาสจะขออนุญาตไปกินกาแฟสดบนดอยเน้อออออ

 

แหม เขียนแบบนี้ถูกแล้วครับผม แหม๋ เขียนไม่ได้ครับผม ม.ม้าใช้ได้แค่ไม้เอกกับไม้โทครับ

ผมรักดวงอาทิตย์นะครับผม แต่กลัวแสงแดด เอิ้ก เอิ้ก ทุกๆวันผมจะเฝ้ารอให้ฟ้าสว่าง ผมตื่นแต่เช้าครับผม บางวันตีสามตื่นแล้ว มารออากาศช่วงที่ดีที่สุดของวัน

กาแฟที่รสดีที่สุดที่ผมเคยดื่ม คือกาแฟเคล้าสายหมอก

ปลูกเอง เก็บเอง กระเทาะเปลือกเอง ตากเอง คั่วเอง บดเอง

ต้มน้ำเอง ชงเอง ดื่มเอง แล้วก็ให้เมียแสนรักมาเก็บไปล้าง เอิ้ก เอิ้ก

ผมรักฤดูหนาว เพราะมันทำให้ความอบอุ่นมีค่าขึ้นมากกว่าปรกติ ทั้งจากแสงแดด น้ำเดือด ผ้าห่มผืนหนา เสื้อกันหนาวเก่าๆ และอุ่นไอรักจากภรรยาคนเดิม เหมือนๆทุกปีที่ผ่าน

บ้านผมอากาศดี แดดอุ่น แสงสวย ยินดีครับผม วันไหนผ่านมา ให้โอกาสต้นลิ้นจี่ของผมต้อนรับอ้ายซักครั้ง

เฮาจิบกาแฟไปพลาง เล่นสนิมไปพลาง

แถมส่องดูวัตถุมงคลของหลวงพ่อวัดมอญไปด้วย เท่านั้นแหละ ทุกขํ ในสามแดนโลกธาตุ ก็คล้ายว่าจะดับเหมือนกันหมดหรืออย่างน้อยก็ถูกทับไว้ชั่วคราว

เอิ้ก เอิ้ก <label for="rb_iconid_10"></label><label for="rb_iconid_10"></label>

 

อ่านแล้ว รู้สึกละเมียด ไปกับ บรรยากาศ และ รสชาติ ของกาแฟดอย

หากคราใด มีโอกาส เยือน หัวเมืองเหนือ จะ ขอโอกาส เข้าไปจิบกาแฟ บนดอย ก่ะพี่ส้มฟัก สักจอกนะครับ

ขอหอบ พระของหลวงพ่อวัดมอญ ไปร่วมส่องด้วยคน

 

เหรียญรุ่นสองครับผม รองจากเหรียญบิน ออกราวๆปี ๒๕๒๖ ว่ากันว่าราวๆนั้น โดยวัดจากอายุของหลวงพ่อ ที่ฉลองอายุครบ ๕ รอบ

เหรียญรุ่นนี้มีสองพิมพ์ ด้านหลังนะครับผม ด้านหน้าผมยังไม่ได้สังเกตุว่าใช้บล็อคคนละตัวหรือเปล่า แต่ด้านหลังมีสองพิมพ์ ผมลองวิเคราะห์ดูเล่นๆ ไม่ถือเป็นข้อเท็จจริงนะครับผมว่าเหรียญไหนทำก่อน เหรียญไหนทำทีหลัง

ผมว่าเหรียญพิมพ์วัดมอญ ทำก่อน และพิมพ์ห้ารอบ ทำทีหลัง

ทำไมผมถึงคิดแบบนี้

1. เหรียญพิมพ์วัดศาลาดิน (มอญ ) ใชัยันต์เดียวกันกับเหรียญรุ่นแรก คือยันต์พระพุทธเจ้าห้าพระองค์หรือที่เรียกกันว่าพระเจ้าห้าพระองค์ และอักขระที่เหมือนกันคือ อุธังหะเร นะมะพะทะ

2.ด้านหลังของพิมพ์นี้ บอกที่อยู่ คือ วัดศาลาดิน ( มอญ ) เหมือนรุ่นแรก และยังบอก อ.วิเศษชัยชาญ จ.อ่างทอง

3. พิมพ์ ๕ รอบ เขียนว่า " ที่ระลึกในงานฉลองอุปัจฌาย์และทำบุญอายุครบ๕รอบ " สมัยนั้นอาจเขียนอุปัจฌาย์ แต่ตอนนี้เราเขียน อุปัชฌาย์ ตอนนั้นเหรียญพิมพ์วัดมอญอาจจะเหลือน้อย ญาติโยมเลยอยากให้ท่านทำของอีก ท่านก็เลยให้เอาแม่พิมพ์เหรียญรุ่นนี้ และทำแม่พิมพ์ด้านหลังขึ้นมาใหม่ เพื่อเป็นที่ระลึกในการฉลองอุปัชฌาย์

ก็น่าจะเป็นอย่างนี้นะ ผมคิดเอาเองทั้งนั้นเอิ้ก เอิ้ก อย่าถือเป็นจริงเป็นจัง หรืิอพี่ๆมีข้อมูลที่ชัดเจนก็ช่วยลงให้ด้วยนะครับผม ขอบคุณครับ พี่พีเคยได้เหรียญรุ่นนี้มาพร้อมกล่องเดิมด้วย หายากเหมือนกัน

แต่เหรียญดีแน่นอนครับผม อายุก็หลายอยู่ แถมราคาถูกซะอีก หลวงพ่อทรงท่านทำพิธีให้อย่างอื่นก็ไม่ต้องสงสัย อีกไม่นานถ้าเหรียญบินหายไปจากวงการหมด ก็ต้องขยับมาเก็บรุ่นนี้แหละ ใครยังไม่มีก็เก็บกันบ้างนะครับ ผมเองก็อยากเก็บไว้ดูซักจำนวนนึง <label for="rb_iconid_10"></label><label for="rb_iconid_10"></label>

 

อ่านที่น้าแมวพรรณา น้ำตาเอ้ยน้ำลายพลอยจะไหลไปด้วย ผมชอบจริงๆ จำบ่ได้ว่าน้าแมวหรือท่านเทพองค์ใดแนะนำไว้ว่าให้อมน้ำตาลกรวดขนาดเม็ดถั่วลิสงแล้วละเลียดกาแฟสดผ่านเกล็ดน้ำตาล แล้ว เฮ้อออออ อยากจะแก้วเน้อ....

แหะ แหะ นึกว่าต้มน้ำเอง ชงเอง ดื่มเอง แล้วก็เก็บเมียแสนรักไปล้างครับ

 

ด้วยความยินดีครับผม

กาแฟดอย รสชาติไม่แน่ไม่นอนนะครับผม บางกะทะออกมาเหมือนกินถ่านไม้มะขาม เปรี้ยวๆ เฝื่อนๆ บางกะทะคั่วแล้วรสชาติขมละมุนนุ่มลิ้นลื่นคอเหมือนน้ำจากสระอโนดาด ไม่เคยดื่มหรอกครับ ผมคิดเอา เอิ้ก เอิ้ก

กาแฟก็เหมือนชีวิต บางครั้งเปรี้ยว บางครั้งขมกลมกล่อม บางครั้งอมไว้แล้วอยากบ้วนทิ้ง แต่ก็กลืนเข้าคอไป ด้วยความเคารพในกาแฟและธรรมชาติ ชีวิตมันก็มีหลายรสชาติ สุข เศร้า กระวนกระวาย ไปตามความจริงของธรรมชาติและวัฏฏสงสาร อยากมากทุกข์มาก อยากน้อยทุกข์น้อย ไม่อยาก ย่อมไม่ทุกข์

กาแฟถ้วยนึงเพรียบพร้อมไปด้วยควากลมกล่อมของอายตนะทั้งห้า มองเห็นกองไฟและไอน้ำพวยพุ่ง ฟองกาแฟที่เดือดดั่งน้ำในกะทะทองแดง ส่งเสียงหวีดหวิวออกจากกา ไออุ่นจากถ้วยกระเบื้องแผ่ซ่านผ่านมาถึงอุ้งมือ กลิ่นที่สังขารปรุงแต่งให้หอมโชยมากระทบจมูก ลิ้นรับรสที่ยอมรับว่าถูกปาก และใจปรุงแต่งให้เกิดสัญญาอารมณ์ ว่าเรากำลังเป็นสุข สุขแบบโลกียะ <label for="rb_iconid_10"></label>

กาแฟที่เราคั่วเองและชีวิตที่เราเลือกเอง ไม่ว่าจะออกมารสชาติไหน จงภูมิใจ ยืดอกยอมรับและเข้าใจมัน นั่นแหละความสุข

ทุกถ้วยกาแฟ และทุกจังหวะชีวิต



เพ้อไปรึเปล่า ? พักนี้ผมอาการดีขึ้นครับผม เลยเป็นแบบนี้แหละ เอิ้ก เอิ้ก <label for="rb_iconid_10"></label><label for="rb_iconid_10"></label>

 

ชอบครับ นอกเหนือ จากดื่มแล้ว ยังเสพ อรรถรสของ ชีวิตด้วย ขอคาราวะ สามจอก เอิ๊ก เอิ๊ก ( ชักติดด้วย )

 

ทวงทำนองการชงกาแฟ พี่ส้มฟักและ กาแฟ คงเป็นหนึ่งเดียว

ถึงบรรยาย รสกาแฟ สัมผัสธรรมซ่ะดืมด่ำเช่นนี้

อ่ะ..ชักอิจฉา ชาวดอยแล้วสิ สุนทรี์ ในบรรยากาศ ซ่ะจริงเชียว

 

พิมพ์ ๕ รอบ เขียนว่า " ที่ระลึกในงานฉลองอุปัจฌาย์และทำบุญอายุครบ๕รอบ " สมัยนั้นอาจเขียนอุปัจฌาย์ แต่ตอนนี้เราเขียน อุปัชฌาย์ ตอนนั้นเหรียญพิมพ์วัดมอญอาจจะเหลือน้อย ญาติโยมเลยอยากให้ท่านทำของอีก ท่านก็เลยให้เอาแม่พิมพ์เหรียญรุ่นนี้ และทำแม่พิมพ์ด้านหลังขึ้นมาใหม่ เพื่อเป็นที่ระลึกในการฉลองอุปัชฌาย์

ชอบพิมพ์นี้มากครับ ผมเรียกว่า "เหรียญเลื่อนสมณศักดิ์"

 

ฟังพี่สมฟัก บรรยาย รสชาติกาแฟ

ทำให้นึกถึง ท่านมังกรโบราณอีกแล้ว

ขอเอา วจีเด็ด มา คั่น บรรยากาศ กองไฟ และ กาแฟ

-------------------

สุราอยู่ในจอก โคมไฟริบหรี่แสงเลือนลาง

มีสุราเหลืองขุ่น นี่มิใช่สุราดี

แต่สุราดีหรือเลวหาได้อยู่ที่ตัวมันไม่

......กลับอยู่ที่ท่านดื่มมันเวลาใด ?

หากเป็นคนที่คับแค้นรันทดจนสุดซึ้ง

มาตรว่าเป็นเมรัยรสเลิศในดินแดน

ยามล่วงล้ำลำคอก็ขมฝาดจนบอกไม่ถูก

โก้วเล้ง
-------------------------

ปล.สุราไม่ดีต่อสุภาพ กรุณางดเหล้าเข้าพรรษา อิอิ

 

ถ้าบ่เงยหน้า ก็นึกว่านั่งฟังตุ๊เจ้าเทศน์.หนอ......

ใจที่ละเอียดย่อมถ่ายทอดคำที่ละเอียด ..ฟังน้าแมวเพ้อแล้วผมชั่งสุขใจจริงๆ ...จากใจจริงเน้อ บ่ได้จุ๊

 

คุณ Ong เอามาให้อ่านหวนทำให้คิดถึงว่า ใจเป็นนายกายเป็นบ่าว เมื่อใดใจขุ่นมัวอะไรก็บ่สบอารมณ์ อย่างกับในกระเป๋ากางเกง บางทีล้วงไปเจอเงินหมื่นแล้วยังสุขใจน้อยกว่าการล้วงเข้าไปเจอเงินร้อยครับ จริงๆ น่ะ บ่ได้อำ..

 

สำนวนแต่ละท่าน ไปเขียนหนังสือได้เลยนะนี่

 

นั่นนะซิ

 

ตัว นะ ครับ โชว์ไปแล้วจ้า

 

อ่านแล้วรู้สึกดีครับ ทำให้นอกจากอยากกินกาแฟ ไปแอ่วเมืองเหนือแล้ว ยังอิจฉาคนมีคู่จัง 555

 

สวัสดีน้าพียามเย็นครับ

 

เสือหลวงพ่อทรงร่วมปลุกเสก

ไปมาเมื่อวาน ทันได้แค่สองตัวนี้กลับมาอย่างอื่นหมดแล้ว คนเข้ากระทู้นี้ไว้ใจไม่ได้จริงๆ ใครแอบไปกวาดมาเอามามอบตัวบ้างนะครับ

เอ่อ ออกตัวก่อนว่าไม่แบ่งใครแล้วนะเพราะของผมเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันได้ไม่มีปัญหา (โน พรอม แพรม) นะจ๊ะ

 

อืม คิดดูแล้ว นี่ก็วิชาเสือ สายวิเศษชัยชาญเลยครับผม <label for="rb_iconid_10"></label>

 

เบี้ยแก้แสนหก
ได้ฤกษ์โชว์กะเค้าบ้าง อิอิ