การปฏิบัติสมาธิเพื่อสุขภาพกายและจิตให้เหนือธรรมดาตามในทางพุทธศาสนา

อืม พอเข้าใจนะ ก็มีกันแทบทุกคนแบบนี้

มันเป็นปกติ เมื่อรู้ถึงเหตุจะวางได้เองครับ

 

ส่งการบ้านจ้า
กราบพระ ส่งบุญ แผ่เมตตา แล้วนั่งสมาธิ
งงๆว่าเมื่อคืนมีอะไรหรือเปล่า เพราะนั่งปุ๊บ
เหมือนเราเผลอเหยียบคันเร่ง หัวตึง แต่ก็นั่งไปจนเป็นปกติ
พิจารณาสังขาร พรหมวิหารก่อนออกสมาธิค่ะ

 

ส่งการบ้านค่ะ บทที่ 2

นับตกหล่น ภาพต่าง ๆ ปรากฏ ความคิดฟุ้งซ่าน สติมีน้อย

แต่คล้ายจะเห็นควันสีม่วงอ่อนหรือสีเทานี่แหละ พอจะไปดู อ้าวหายไปไหนแล้วอ่ะ

แผ่เมตตา อุทิศบุญ แล้วออกจากสมาธิค่ะ

ขอคำแนะนำด้วยค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ

 

ส่งการบ้านบทที่สามค่ะ. ปฏิบัติภาวนาตามบทค่ะ อบรมจิตไปในตัว
พิจารณาตามสภาพที่เกิดขึ้นค่ะ. ไปเรื่อยๆ พรหมวิหารสี่. แผ่เมตตา.
ปัจจเวกแล้วก็นั่งต่อไปอีกหน่อยค่ะ. ขอบคุณค่ะ

 

ครับ ก็แผ่เมตตาเยอะๆครับ

 

ถ้าอยากก็จะไม่เห็นนะ

ฝึกไปก่อนใจเยนๆครับ

 

ใช้ความเพียร เข้าสู้ครับ

 

เท่าทีดูมีหลายท่านเวลาฝึกแล้วเกิดอาการทางจิตขึ้นหมายถึงอารมณืของจิตเกิดขึ้นแต่บางที่ไม่กล้าถาม

ในบางคนเจอหนักเข้าถึงกลับทำให้ไม่อยากฝึก ผมว่ากะจะตั้งกระทู้ซะอีกกระทุ้เพื่อได้เล่ากันอย่างแต็มที่

เล่านิมิตรและสิ่งที่พบเจอหลังจากที่ฝึกกันมาแล้ว ดูกรรมกันเองระหว่างผู้ที่ฝึกเพราะว่าเหล่าผู้ที่เข้ามามีบุพเพ

ซึ่งจะง่ายกว่าดูให้กับคนที่ไม่รู้จักกัน ดูแล้วน่าจะเป็นประโยชน์นะครับ สนใจกันหรือเปล่าครับ

 

ส่งการบ้านบทที่ 2 ค่ะ

วันนี้เกิดอาการอิดออด อย่างแรง เนื่องจากเมื่อคืนนอนดึก
ผลคือ หลับ แต่ก็ประคองกันไปจนจบ นับตกหล่นบ้าง
วันนี้ภาพเยอะ สติไม่ต้องพูดถึง น้อยเต็มที

ขอบคุณค่ะ

 

อะไรที่เป็นประโยชน์ ผมเอาด้วยครับ แต่ไม่รู้จะมีอะไรให้เล่ามั้ยอ่ะ

 

สนใจมากเลยค่ะ

 

อาจารย์เล่าเยย เย้ๆๆ

 

ขอบคุณคะ ตอนนี้กำลังต้องใช้ความเพียรอย่างหนักจริงๆค่ะ. รู้ตัวค่ะว่าตัวเองขาดความเพียรแทบจะเกือบหมดทุกอย่างถึงเอาดีกะเขาไม่ค่อยได้ซะที

ส่งการบ้านบทที่สามค่ะ. สวดมนต์ไหว้พระปฏิบัติตามเดิม. มีสมาธิหน่อย ยังวอกแวกฟุ้งซ่านพยายามดึงกลับมาที่ภาวนาไม่ให้หลุดไหลไปตามกระแส. พยายามไม่สนใจไม่อยากรู้ใดๆค่ะ. ภาวนาไปเรื่อยๆ พรหมวิหารสี่่. แผ่เมตตาแล้วก็ปัจจเวก. แล้วนั่งต่อไปอีกหน่อยค่ะ. ขอบคุณมากๆค่ะที่ตรวจการบ้านและคำชี้แนะ

 

มาเชียร์ค่ะ ฝึกไปทดลองไป น่าจะเข้มข้นดี

 

เพิ่งมาอ่านแต่ถ้าใครปฏิบัติได้น่าจะมีคนล่องหนได้แล้ว เหมือนยายของพญายาที่ท่านล่องหนในระยะทางสั้นๆได้แค่ภาวนาพุทโธวันละ สองชั่วโมง

 

ผมฝันอะไรประหลาดๆมากจนไม่กล้าเล่าให้ใครฟังเลยครับ บางทีก็คิดว่าเป็นเพราะอาหารธาตุกำเริบอะไรพวกนี้

 

ส่งการบ้านแบบรวมยอดค่ะ นั่งบทที่3ทุกคืน แต่ก็เหมือนกันทุกคืนคือยังคิดฟุ้งและดึงกลับอยู่แบบนี้ ไม่มีอะไรที่แตกต่าง นอกจากเมื่อวานที่มีอารมณ์โกรธจากการกระทบทางคำพูดและกริยาของลูก เหมือนมาทดสอบกำลังใจ รู้สึกโกรธและเสียใจมาก จนถึงเวลานั่งสมาธิก่อนเข้านอน ในใจหนักๆด้วยความทุกข์ จิตก็ฟุ้งแต่เรื่องนี้ พยายามปลงจนออกจากสมาธิ วันนี้จิตเบาขึ้นนิดนึง และปล่อยวางได้ค่ะ

 

ก็หมั่นทำเรื่อยๆครับ

 

ทำใจครับ ดูแล้วน่าจะรู้อยู่แล้วว่าทำไมจึงเป็นอย่างนั้น

ก็อดทน มานะ สู้กันต่อ เมื่อไหร่ถึงเวลา

เจอเรื่องราวใด ก็ไม่หวั่นไหว ครับ

 

ยังไม่มีการบ้านส่งครับ ช่วงนี้ติดภารกิจเกี่ยวกับงานหลายอย่าง
แต่ก็หาช่วงพัก หรือช่วงรองานทำสมาธิเอา
รู้สึกว่าช่วงทำเล่นๆฆ่าเวลา จิตเราไม่ได้ตั้งใจ ทำสบายๆ จะเข้าสมาธิได้ไวน่ะครับ
ห้องเรื่องเล่าน่าสนใจมากครับ ตั้งเลยคับ อยากฟัง . .แต่ผมไม่มีเรื่องเล่าน่ะคับ อิอิ