บันทึกกรรมของฉัน

เขียนอีเมล์ไปหาคุณณรงค์

เพื่อนของฉันป่วยหนัก และต้องการความช่วยเหลือ และฉันนึกถึงคุณณรงค์คนแรกเลย ฉันเลยให้เพื่อนเขียนอีเมล์ไปหาคุณณรงค์ ด้วยความหวังว่า เขาจะได้อ่าน ขอเพียงอ่าน เพื่อนฉันก็มีความหวังแล้ว

แล้วฉันก็เขียนจดหมายอีกฉบับไปหาเขาที่อีเมล์ส่วนตัว หวังว่าเขาจะได้อ่านมัน

3 สิงหาคม 2569
2114h

 

ขอแค่อ่าน ก็มีความหวัง

เพื่อนของฉัน กำลังสิ้นหวัง ท้อแท้ โดดเดี่ยว เธอต้องการกำลังใจอย่างมาก ฉันเคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ฉันเลยเขียนไปหาโป๊ปฟรานซิส ขอเพียงมีใครสักคนได้อ่าน เท่านั้นก็พอ

มาตอนนี้ ขอเพียงคุณณรงค์ได้อ่าน ข้อความของเพื่อนของฉัน เท่านี้เพื่อนของฉันก็มีกำลังใจในการต่อสู้กับชีวิตอันโหดร้าย เธอป่วยด้วยโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรง
ชีวิตของเธอน่าสงสารมากค่ะ

หวังว่าคุณณรงค์จะได้อ่าน เหมือนกับตอนที่ฉันส่งจดหมายไปหาโป๊ป ฟรานซิส ค่ะ

 

ยาลดน้ำหนักหมอของขวัญ

ฉันอยากใช้ยาลดน้ำหนักของหมอของขวัญมากเลยค่ะ แต่ปัญหาคือ ยามีราคาแพง และอาจส่งผลต่อยาจิตเวชของฉัน นั่นคือปัญหาหลัก ฉันอาจจะต้องเข้าโรงพยาบาลหากลดน้ำหนักด้วยวิธีนี้

ฉันเป็นคนกระดูกใหญ่ เพราะเคยเป็นนักว่ายน้ำตอนวัยรุ่น ฉันมีช่วงลำตัวที่ใหญ่มากค่ะ ฉันมีปัญหาเรื่องต้นขาใหญ่ ต้องดูดไขมันบ่อยๆ หมอลูกหนูต่อว่าว่าฉันไม่ดูแลตัวเองเลย ทำไมปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหมอคนเดียว

ตอนนี้ฉันเบื่อทำศัลยกรรมแล้วค่ะ เพราะอายุมากแล้ว เริ่มปลง รวมทั้งปลงเรื่องน้ำหนักตัวด้วยค่ะ อันเป็นความคิดที่ผิดมหันต์ ฉันจะไตร่ตรองเรื่องยาลดน้ำหนักของหมอของขวัญค่ะ

 

องค์ที่หายไป

ฉันลองกลับไปใช้น้ำหอมชาแนลรุ่น Allure Silver ที่ฉันเคยใช้สมัยเรียน เอไอที แล้วพบว่ากลิ่นไม่คุ้นเลยค่ะ ฉันไม่สามารถ restore ความทรงจำในวัยเรียนกลับคืนมาได้เลย มันแปลกมากเลยค่ะ เสมือนว่า ฉันไม่เคยได้ใช้น้ำหอมรุ่นนี้

เกิดอะไรขึ้นกับความทรงจำของฉัน องค์ของฉันสมัยเรียนหายไปไหน ทำไมฉันนึกอะไรไม่ออกเลย มันมืดแปดด้านเลยค่ะ

 

เก็บเงินมาทานซูชิร้านโปรด

ฉันเก็บออมมาทานซูชิร้านโปรด นานๆครั้ง เพราะร้านนี้ แซลมอนละลายในปากได้เลยค่ะ ของๆเขาสดมาก ฉันประหยัดอดออมเพื่อมาทานซูชิร้านนี้ค่ะ

 

ทานยาของหมอของขวัญไม่ได้

ฉันทานยาลดนำ้หนักของหมอของขวัญไม่ได้ คนขายไม่แนะนำ เพราะจะต้านกับยาจิตเวชค่ะ wegora ออกฤทธิ์ต่อฮอร์โมนซึ่งเกี่ยวข้องกับระบบประสาทด้วย จึงไม่แนะนำในกรณีของผู้ป่วยจิตเวช

คนขายซื่อสัตย์มากค่ะที่ไม่เอาแต่ขายสินค้า สรุปว่า ความฝันที่จะลดน้ำหนัก 10 กิโลภายในเวลา 1 เดือนด้วย wegora ก็สลายไปโดยสิ้นเชิง

 

ทำไมฉันยากจน ?

ฉันเองก็ไม่นึกไม่ฝันว่าจะยากจนขนาดนี้ ฉันคาดว่าเป็นเพราะฉันเจอหลุมดำแล้วฆ่าตัวตาย 10 ครั้งจึงทำให้บุญหมดค่ะ

ที่สามารถแก้ปัญหาได้ตอนนี้คือ ใช้เงินประหยัดและแบ่งไปทำบุญค่ะ มิเช่นนั้นจะยิ่งยากจนไปกว่านี้ การที่หมดบุญจะทำให้ยากจนค่ะ

ฉันไม่น่าฆ่าตัวตายเลยค่ะ

 

การฆ่าตัวตายจะติดเป็นนิสัย

หากเราฆ่าตัวตาย เราจะติดนิสัยฆ่าตัวตายไปข้ามภพข้ามชาติ เพราะเราไม่อดทน ไม่มีความรักและเมตตาต่อตนเอง ไม่ให้โอกาสตัวเองแก้ตัว แล้วใครจะมารักเราและให้โอกาสแก่เรา ขนาดตัวเรายังไม่รัก ไม่เมตตา ไม่ให้อภัยตัวเองเลย

กว่าที่ฉันจะเลิกฆ่าตัวตายนั้น ก็สังหารตัวเองไปสิบรอบด้วยการกินยาเกินขนาดจนที่บ้านไม่พาไปล้างท้องแล้วเพราะเบื่อ ที่บ้านปล่อยให้นอนรอความตายเพราะเบื่อที่ต้องพาไปล้างท้องค่ะ จำได้ว่า ฟื้นขึ้นมาแล้วระบมท้องไปหมดเลยค่ะ เหมือนมีคนมาต่อยท้อง ต้องนอนซมอยู่หลายวันเลยค่ะ

กว่าจะคิดได้ กายทิพย์ก็บางเฉียบ จนฉันไปนอนค้างต่างจังหวัดไม่ได้เลยค่ะ เพราะจะถูกรังแกที่กายทิพย์อันบางเฉียบนี้ค่ะ

 

อยากได้มานานแล้ว

ฉันอยากลองใช้สบู่ของชาแนลมานานแล้ว เจ้านี่ลดราคาในเว็บ SHEIN เลยสอยเอามาค่ะ ฉันมีจุดอ่อนที่ของหอมค่ะ พอซื้อมาแล้วก็เสียดายเงินค่ะ เฮ้อ…
ฉันอยากได้มานานแล้ว พอดีเว็บ SHEIN ลดราคาค่ะ ไม่แน่ใจว่าของปลอมหรือเปล่าด้วยค่ะ

ฉันจมไม่ลงค่ะ นานๆเลยใช้ชาแนลสักครั้ง ฉันต้องฝึกตัวเองค่ะ เพราะรายได้ระดับฉันไม่สามารถ afford Chanel ได้ ต้องเจียมตน จะทำเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้ค่ะ ต้องตักน้ำใส่กะโหลก ชะโงกดูเงาตัวเองค่ะ

ฉันไม่กิน ไม่เที่ยว ไม่แต่งตัว นานๆ มีของหอมบ้าง จะเป็นไรไปนะคะ คิดแบบนี้แล้ว ไม่รู้สึกผิดที่ซื้อเจ้าก้อนนี้มาในราคา 719 บาทค่ะ

 

ฝึกตัวเองอย่างหนัก…

ตั้งแต่ฉันตกงาน ฉันต้องฝึกตัวเองอย่างหนัก ฝึกการขึ้นรถเมล์ รถสองแถว ฝึกการกินวันละ 100 ฝึกการลดอัตตา ในใจตน ฝึกการลดความอิจฉาริษยาเมื่อเทียบตัวเองกับเพื่อนเพื่อนที่อยู่รายรอบที่ล้วนแต่ประสบความสำเร็จ ในชีวิต

นอกจากนี้ยังต้องฝึกการอยู่อย่างโดดเดี่ยว ตามลำพัง เพราะอับอายเพื่อนที่ตัวเองไม่ประสบความสำเร็จ ไม่สามารถไปงานเลี้ยงรุ่นได้ ไม่สามารถเข้าสังคมได้ ต้องอัปเปหิตัวเอง ออกจากสังคม

ฉันใช้ความอดทนอย่างมากในการดำรงชีวิต เป็นไม้แก่ที่ดัดยากมากๆ แต่ต้องดัด เพราะไม่มีทางเลือกอื่นเลย ฉันเสียใจมากที่ชีวิตไม่ประสบความสำเร็จ ฉันหันหลังให้แก่ทุกอย่างในชีวิต วันวันอยู่แต่ในห้องตู้ปลา ฝึกสมาธิตามลำพัง

ฉันไม่มีความฝันไม่มีความหวังอันสูงส่งเหมือนเมื่อก่อน แค่สบู่ก้อนเดียวก็มีความสุขแล้ว เพื่อนเพื่อนอาจสงสัยว่าทำไม แค่สบู่ก้อนเดียวต้องเอามาโพสต์ นั่นเป็นเพราะว่าความสุขของฉันมีไม่มากนัก ในแต่ละวัน นั่นเองค่ะ

แม้แต่ร้องไห้ ฉันยังร้องไห้ไม่ออกเลย เพราะยาจิตเวชกดประสาทฉัน ทำให้ร้องไห้ไม่ออก ฉันอยู่แบบซอมบี้ มันทรมานจิตใจจริงๆค่ะ เพื่อนเพื่อนอย่าโกรธฉันเลยนะคะ ที่โพสต์ไร้สาระ

 

ไม่มีองค์ ทำงานไม่ได้

ฉันไม่มีองค์เลยค่ะ ฉันทำงานไม่ได้เลยค่ะ ขนาดปอกผลไม้มีดยังบาดนิ้วมือเลยค่ะ ฉันไม่สามารถทำงานอะไรได้เลยค่ะ ฉันไม่มีองค์ ไม่มีความรอบคอบ ไม่มีสมองค่ะ

วันวันฉันเบลอมากเลยค่ะ ตื่นขึ้นมา สักพักก็ต้องทานยาแล้วก็สลบไปใหม่อีกครั้งหนึ่ง เป็นเช่นนี้ทุกวัน ยาจิตเวชช่วยควบคุมไม่ให้ฉันฟุ้งซ่านค่ะ การฝึกสมาธิเป็นเรื่องที่ยากมากค่ะ ต้องสงบจริงๆ

ฉันไม่มีความละเอียดละออ และรอบคอบค่ะ ทำงานใดๆไม่ได้เลยค่ะ องค์ไม่มีเลยค่ะ ทำได้เพียงเทคยาจิตเวชแล้วหลับไปในแต่ละวันค่ะ

 

จนกว่าร่างกายจะทนไม่ไหว

ฉันเทคยาแล้วนอน นอนแล้วเทคยา จนกว่าร่างกายจะทนไม่ไหวค่ะ แผนการเป็นเช่นนั้น ซึ่งตอนนี้มีอาการปากสั่น มือสั่นแล้วค่ะ

ฉันใช้กรรมให้หมดๆไปค่ะ ฉันทราบว่าสาเหตุมาจากอะไร แต่ฉันเถียงหัวชนฝาว่า ฉันไม่ผิดค่ะ

ฉันยอมจำนนฟ้าดินแล้วคะ take me ! ฉันทรมานเหลือเกินค่ะ ตอนนี้มีอาการพาร์กินสัน คิดแล้วสลดใจค่ะ สมองคงได้รับยาแรงๆ ทั้งกินทั้งฉีด จนทนไม่ไหวค่ะ

ฉันออกกำลังกายไม่ได้เลยค่ะ ไม่มีแรงเลยค่ะ take me !

 

ทำไมฉันยอมแพ้ ?

เพราะฉันไม่ได้รับความยุติธรรมในคดีหลุมดำ อิทธิพลของเงินตราและตระกูลของพยายมยิ่งใหญ่กว่าความถูกต้อง ฉันถูกขังอยู่แต่ในตู้ปลา ออกไปใช้ชีวิตตามปกติไม่ได้ค่ะ

ทุกคนให้ฉันยอมความ และไม่ก่อปัญหา ทุกคนมองว่าฉันคือตัวก่อปัญหาทั้งๆที่ฉันคือฝ่ายถูกกระทำ ฉันต้องยอมความเพราะฉันตัวคนเดียวและเป็นผู้หญิงที่ไม่มีอะไรสักอย่างเลยค่ะ

ฉันเลยเลือกชีวิตที่เทคยา กิน แล้วนอน ไปวันวันค่ะ ไม่ต้องคิดอะไรมาก แค่อยู่ในตู้ปลาไปวันวันค่ะ

 

ฉันไม่เคยล้มแล้วลุกไม่ขึ้นขนาดนี้เลยจริงๆ

 

14 สิงหาคม 2569

ทำสมาธิไม่ได้เลย ทำได้แต่เพียงนับเลขแบบพวกนิครนถ์เท่านั้น ก็ยังดีที่ทำให้ใจสงบได้ ฉันไม่หวังอะไรมากไปกว่านี้แล้ว
นึกถึงเจ้าขาวและมูซา ที่คอยให้กำลังใจฉัน ให้ต่อสู้ได้ในแต่ละวัน
อาการ Parkinson ที่ปากยังคงสั่นอยู่ แต่ที่มือหายไปแล้ว

 

ก่อนตายคงได้แต่นับเลข

ฉันทำสมาธิไม่ได้แล้วค่ะ ฉันป่วยด้วยอาการซึมเศร้ามานานและต้องเทคยาจิตเวชที่ทำลายสมองทุกวัน ฉันได้แต่นับเลขแบบพวกนิครนถ์ค่ะ ฉันขอเพียงสงบก่อนสิ้นใจเท่านั้น

อาจารย์นายแพทย์ยงยุทธ์ วงศ์ภิรมย์ศานติ์ กล่าวว่า คนบ้าก็ทำสมาธิได้ คงทำได้แบบนี้นั่นเองค่ะ แบบนับเลข เกินกว่านี้ ทำไม่ได้แล้ว

ขอแค่สงบและไม่ทรมานค่ะ