บันทึกกรรมของฉัน

ความกลัว…

ฉันเดินผ่านคู่สามีภรรยาพิการที่ขายขนมหน้าร้าน 7-11 ที่ฉันเคยเล่าให้ฟังว่า ภรรยาตาเหล่ และสามีขาเป๋ ไปโดยที่ไม่ยอมอุดหนุน เพียงเพราะฉันกลัวว่า ความซวยจะมาเยือนฉัน เนื่องจากพักนี้ ฉันดวงตกค่ะ

ฉันกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว ขี้ขลาด และเชื่อโชคลางไปตั้งแต่เมื่อไร ฉันคนที่เคยกล้าหาญ คอยไล่ผี คอยช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ได้หายไปจากโลกใบนี้แล้ว เหลือเพียงคนขี้แพ้ ขี้กลัว หัวหด

แล้วฉันจะมีลมหายใจไปทำไมกัน ในสภาพไอ้ขี้แพ้นี้

 

ชีวิตแบบ Constantin…

เมื่อก่อน ฉันใช้ชีวิตแบบ Constantin ถึงจะไม่ได้ลงไปลุยเมืองนรก ก็อยู่ในแดนมนุษย์ คอยช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่ถูกรังแก โดยไม่หวังผลตอบแทนใดๆ

ฉันต่อรองกับพยายม เดิมพัน ด้วยชีวิต มาในหลายๆเกมส์ จนพยายมรู้จักฉัน ว่าฉัน ท้านรกแค่ไหน

มาบัดนี้ ฉันไม่กล้าแม้แต่จะซื้อขนมจากคนพิการ เพราะกลัวไปเปลี่ยนกฎแห่งกรรมของเขา และเกิดโดมิโน่เอฟเฟค

เหอะ เหอะ

ฉันเป็น ไอ้ขี้แพ้จริงๆ ได้แต่เดินผ่านไป และเมินเฉย

 

พยายมมาเย้ยในคุกที่โรงพยาบาล

ตอนที่ฉันถูกจับมัดส่งตัวเข้าโรงพยาบาลจิตเวชนั้น ที่โรงพยาบาลเหมือนคุก มีลูกกรงเหล็ก คอยกักขังฉัน และมีอาหารที่เลือกไม่ได้ นั่นคือ …

แกงเลียง…

เมื่อฉันจำใจทานแกงเลียงที่ใส่บวบใส่ฟักเข้าไป อาการของฉันไม่ดีเลยค่ะ

เพื่อนที่นั่งข้างๆฉันถูกพยายมเข้าสิง หันมาเย้ยฉันว่า
…ไง…ร้อนไหม ?

ฉันร้อนไปทั้งสรรพางค์กายเลยค่ะ และโกรธพยายมที่เข้ามาเย้ยฉันถึงในโรงพยาบาล

 

องค์ประทับ…ค่ามอไซค์รับจ้าง 6 พันบาท !!!

ตอนที่ฉันโดนหลุมดำใหม่ใหม่ มีองค์มาประทับฉัน ไม่ยอมพูดกับฉัน ให้ฉันพาไปที่สนามบินสุวรรณภูมิ แล้วจ่ายค่ามอเตอร์ไซค์รับจ้างในสนนราคา 6 พันบาทต่อระยะทาง 3 กิโลเมตรค่ะ

ฉันควักจ่ายไป 6000 บาท ฉันงงมากเลยค่ะ องค์ไม่ยอมพูดอะไร แต่ใช้เงินของฉัน ทั้งซื้อชุดใหม่ ทั้งซื้ออาหาร น้ำดื่ม ตั๋วเครื่องบิน

องค์ไม่รู้จักค่าของเงินค่ะ หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็ถูกส่งโรงพยาบาลจิตเวชค่ะ เพราะใช้เงินเกินตัว และบินไปนู่นไปนี่

ปล ฉันคิดว่าคือ เอเลี่ยนค่ะ แต่ตอนนี้คิดได้ว่า พวกวิญญาณธรรมดาก็ไม่รู้จักค่าของเงินค่ะ เลยไม่แน่ใจว่าใช่เอเลี่ยนหรือเปล่าค่ะ

 

Tops พระราม 2 ต้อนรับดี…

ฉันไปซื้อของที่ท้อปส์ พระราม 2 มีวิญญาณพนักงานออกมาต้อนรับ โดยถามฉันว่าต้องการซื้ออะไร ฉันบอกว่าต้องการซื้อซัมยัง บะหมี่เกาหลี วิญญาณพนักงานก็พาฉันไปที่เคาน์เตอร์ซัมยังทันทีเลยค่ะ โดยที่ฉันไม่ต้องเสียเวลาเดินไปที่เคาน์เตอร์อื่นเลย

แล้วฉันก็บอกว่าต้องการหาชาจีน วิญญาณพนักงานก็พาฉันไปที่เคาน์เตอร์ชาจีน โดยที่ฉันไม่เสียเวลาเลยค่ะ สรุปว่าฉันเดินช้อปปิ้งไม่ถึง 10 นาทีก็ออกมาจ่ายเงินได้แล้วค่ะ

ที่นี่บริการดีจริงๆค่ะ ขากลับก็เดินมาส่งฉันถึงป้ายรถเมล์ ฉันไม่รู้จะให้ทิปยังไง ได้แต่กล่าวขอบคุณ ตระกูลแวร์วูฟคุณกอบชัย เทรนพนักงานดีจริงๆค่ะ ขอชม ดูแลชาวบ้านระดับโอเมก้าธรรมดาๆอย่างฉันได้ดีเยี่ยมเลยค่ะ

 

โอ๊ย
ทำไมค่าภาษีระบบเวียนว่ายตายเกิดแพงเช่นนี้คะ
หากไม่มีเงินจ่าย ก็ต้องไปเป็น วัวควาย ให้เขาฆ่า
ทำไม โลกใบนี้ โหดร้ายจัง
ภาษีก็แพงขึ้นทุกวัน
ทางออกก็ออกไม่ได้เพราะยังไม่บรรลุ
ทุกข์จัง

 

ไม่มีพวก อยู่ยาก

หากเพื่อนๆ ไม่มีครูบาอาจารย์ เพื่อนฝูง หรือคนรู้จัก หรือแม้กระทั่งเส้นสายใดๆเลย การอยู่บนโลกใบนี้ยากยิ่งนักค่ะ

เพราะการจะหางานทำ การจะมีอาชีพ การจะตัดสินใจในชีวิตเช่น แยกหน้าจะเลี้ยวซ้ายหรือเลี้ยวขวา ล้วนแล้วต้องอาศัยคนรู้จัก/เส้นสาย มาบอกใบ้ทั้งนั้น เราทุกคนไม่สามารถอยู่ลำพังคนเดียวได้ค่ะ

เทวดาประจำตัวก็ถือว่าเป็นเส้นสายอย่างหนึ่งค่ะที่คอยบอกเราว่าเราจะตัดสินใจอย่างไรในสถานการณ์หนึ่งๆ ฉะนั้น เส้นสายเราต้องดี ต้องแน่น และมีมากมายนะคะ จึงจะประสบความสำเร็จในชีวิต อย่าคิดว่าสามารถอยู่ได้โดยลำพังค่ะ

หากไม่มีเทวดาประจำตัว จะถูกเอาตัวไปขายต่อค่ะ ตอนนั้นฉันโดนหลุมดำ เทวดาประจำตัวหายไป ฉันถูกเอาตัวไปขายที่ตรอกข้าวสารค่ะ ฉันไม่มีสติ ต่อจากนั้น ก็ลากฉันไปขายที่เขมรต่อ กลับมาฉันมาฟื้นที่รพ.จิตเวชค่ะ ทรมานยิ่งนักค่ะ

 

พยายม อาชีพค้าทาส ค้ากาม

หากเจอพยายมดีก็โชคดีไปนะคะ แต่หากเจอพยายมที่ชั่วร้าย พวกนี้จะค้าทาส ค้ากามค่ะ ค้าดวงจิตแม้กระทั่งเด็กทารกก็ไม่เว้นค่ะ ดวงจิตทุกดวงจิต พยายมค้าหมดเลยค่ะ

ฉันไม่ทราบว่า พยายมรักษาสมดุล ดี-ชั่วได้อย่างไร เพราะกิจการที่พยายมค้าดวงจิตอยู่ เป็นกิจการที่ชั่วช้ามากค่ะ หากเป็นผู้หญิงสวยก็จะมีภาษีดีค่ะ ถูกพยายมเอาใจ หากหน้าตาไม่ดี ก็ถูกปฏิบัติไม่ดีค่ะ เป็นเช่นนี้จริงๆ

ฉันโดนพยายมตบจนกรามเคลื่อนมาแล้วค่ะ เพราะไม่ชอบระบบ ฉันรายงานตำรวจและแผนกฉุกเฉินที่รพ.ศิริราชค่ะไว้เป็นหลักฐานด้วยค่ะ พยายมน่ากลัวมากค่ะ

 

บรรลุโสดาบัน…ไร้พยายม

การบรรลุโสดาบัน จะต้องตกลงกับพยายมให้ได้นะคะว่าจะเมนเนจเรื่องต่างๆเอง โดยไม่ให้พยายมมาก้าวก่าย เช่น เรื่องทรัพย์สิน เรื่องเงินเดือนแต่ละเดือน เรื่องการไปผุดไปเกิด (เหลือกี่ชาติ) เรื่องเหล่านี้ต้องจัดการเดินเรื่องเองค่ะโดยปราศจากพยายม

พยายมจะไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายในทรัพย์สินส่วนตัว ฉะนั้น พระโสดาบันต้องรวยด้วยตนเองคือมีกินมีใช้เองนะคะ จะมารีไฟแนนซ์กับพยายมไม่ได้ นี่คือเหตุผลว่าทำไมส่วนใหญ่พระโสดาบันถึงได้บวชค่ะ

พยายมจะทราบตั้งแต่ก่อนพระโสดาบันจะลงมาเกิดนะคะว่า พระโสดาบันจะมาเกิดท้องของใคร ตระกูลไหน ดังนั้น พยายมจะเตรียมมิติไว้และ take advantage ในทุกสิ่งที่สามารถทำได้จากมิติพระโสดาบันค่ะ ดังนั้น พระโสดาบันจะเหนื่อยแทบขาดใจในการบรรลุธรรมเป็นอย่างมากค่ะเพราะต้องสู้กับมิติที่พยายมเตรียมเอาไว้ให้

 

11 ตุลาคม 2569 ถวายอาสนะ 35 ผืน

ที่ ศูนย์ปฏิบัติธรรมนานาชาติ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฏ์ ท่าพระจันทร์ ตรงกับวันพระพอดีค่ะ

 

ป่วยติดเตียงลุกไม่ขึ้นอีกแล้ว
อาการไม่ดีเลย
นอนทั้งวัน
จิตตก
สุขภาพจิตไม่ดีเลย
โรคเวรโรคกรรมอะไรหนอ
ชีวิตเหมือนโดนคำสาปเลย
11 ตุลาคม 2569
1654 h

 

โอ๊ย ทรมาน
ใครก็ได้ช่วยด้วย
มันอยู่ในร่างของเรา
เอาไม่ออก
มันซ้อนอยู่ในกายทิพย์ของเรา
มันบีบหน้าอกเรา ทำให้เราแน่นหน้าอก
มันแลบลิ้น เหมือนตัวเงินตัวทองเลย
มันมาซ้อนกายทิพย์กับเราได้อย่างไร

 

ฉันเคยเบลอ แล้วเขียนจดหมายไปถึงคุณวิกรมว่า
สามารถรวมญาณเป็นมังกรได้แล้ว
ตั้งแต่นั้น ฉันก็มีตัวเงินตัวทองซ้อนทับกายทิพย์กับฉันค่ะเพื่อนๆ
ลิ้นของฉัน คล้ายมันเข้าไปทุกที
แก้ไขอย่างไรดีคะ ?
คุณวิกรมมีวันเกิดเวลาตกฟากของฉันด้วยค่ะ
ฉันเคยให้เขาไปค่ะ

 

ทำไมชีวิตของฉันมีแต่คนรังแก
ทำไมฉันต้องเบลอ
เจ้ากรรมนายเวรของฉันมีมากมาย
คอยเสี้ยมให้ฉันเจอเจ้ากรรมนายเวรใหม่เรื่อยๆ
ฉันกลัว…
เวลาฉันขาดสติ
มักมีเรื่องต่างๆมากมาย

 

พระอาจารย์ของฉัน มรณภาพเพราะความซ่าของฉันค่ะ
ฉันโทษตัวเองจนถึงทุกวันนี้
เหล่าพยายมคงหัวเราะเยาะสภาพของฉัน
ที่บัดนี้ ไม่เหลืออะไรแล้ว
เหลือเพียง กายทิพย์ตัวเงินตัวทอง !!!
ดังที่หลวงพ่อสดวัดปากน้ำ
ท่านเคยเตือนตอนไปนั่งกรรมฐานที่วัดของท่าน
เรื่องกายทิพย์อมนุษย์ค่ะ

 

เจ้ากรรมนายเวรตัวบั่กเอิ้บ…

เจ้ากรรมนายเวรของฉันมีทั้งคุณวิกรม คุณเล็กณรงค์ ทั้งสองล้วนเป็นเจ้ากรรมนายเวรตัวบั่กเอิ้บขนานแท้ วิธีแก้กรรมนั้นไม่มี มีแต่การน้อมรับผลกรรมที่ทำไว้ และยอมจำนนค่ะ

ปัจจุบันฉันมีอาการพาร์กินสันที่ปากเพราะเจ้าตัวเงินตัวทองแลบลิ้นตลอดเวลา ฉันต้องหุบปาก ทำให้ปากสั่นตลอดเวลา ฉันทำได้แค่นี้ค่ะ

ต้องยอมรับกรรมกันไปนะคะ ชดใช้กรรมจนวาระสุดท้ายของชีวิต

 

ทานผลไม้กันค่ะ

 

จุดกางเขน…

ให้เพื่อนๆหลับตา แล้วกลอกลูกตาขึ้นที่กระบอกตา แล้วจินตนาการว่ามีเส้นแกนกลางลากจากกึ่งกลางลำตัว(ลากขึ้นมาจากปลายเท้าขึ้นศีรษะ)ขึ้นมาชนแนวตั้งฉากกับแกนกระบอกตา (เส้นแนวนอนจากแนวลูกตา)จุดตัดนั้นคือจุดกางเขนค่ะ


ณ จุดกางเขนนี้ ให้วางดวงนิมิตรไว้เวลาทำสมาธิค่ะ เป็นฐานที่สำคัญมากฐานหนึ่งค่ะ

เวลาเขาจะยิงใคร เขายิงกันที่จุดกางเขนนี่แหละค่ะ รับรองดับสนิททุกภพภูมิ นี่คือสูตรลับพยายมค่ะ

 

เอาฉากมันส์ มันส์ มาให้ดูก่อนนอนค่ะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะเพื่อนสมาชิก

 

ใช่ค่ะ
เฮียเขาโดนยิงที่จุดกางเขนทะลุออกท้ายทอยค่ะ
ฉันกลัวค่ะ เลยไม่ได้วางฐานดวงนิมิตรที่จุดกางเขนเลย
ฉันไม่กล้าออกจากบ้านด้วยค่ะ
กลัวไปหมด
กลัวเกมส์ Final Destination ของพยายมค่ะ